Soundtrip ng mga Noypi

Bakit naging bahagi na ng ating buhay ang musika?
Noon at hanggang ngayon, hindi mawala-wala sa ating mga Pilipino ang pagkahilig at pagtangkilik sa musika. Hindi na rin nawawala ito sa ating pangaraw-araw na buhay halimbawa nalang:

1: Musmos na sanggol pa lang tayo, kinakantahan na tayo ng ating mga ina sa ating pagtulog. Paglaki natin ng kaunti, ginagaya na natin sila pati na ang mga novelty songs na sikat sa radyo.

2: Hindi nawawala sa mga handaan, inuman, o kahit ano pang okasyon ang Videoke na kahit sintunado ang boses mo, pakapalan na lang ng mukha sa pagbirit.

3: Ang pagkakaroling tuwing pasko sa labas ng mga bahay na kahit na namamaos ka na, okey lang kahit wala o kakarampot na pera lang ang ibibigay sayo.

4: Maging sa pagsisimba, hindi din nawawala ang musika at ang pag-awit ng ating pananampalataya. Gayon din tuwing mahal na araw, sino ba naman ang hindi makakapansin sa mga nagpapasyon na sa bawat sulok ng simbahan ay may megaphone.

5: Kahit sa Flag Ceremony hindi mawawala ang pagkanta ng Lupang Hinirang, Bayan Ko, School Hymn, Provincial Hymn at kung anu-ano pa. Minsan pa nga may tagalog at ingles na bersyon pa ito.

6: Bahagi na rin ng panliligaw ang musika. Tulad na lang ng paghaharana at pagdededicate ng kung anu-anong mga love songs sa radyo. At syempre hindi mawawala ang mga sobrang cheesy na team song ng dalawang magsing-irog.

7: Sabihin man natin na mahilig kang sumayaw, paano ka sasayaw ng walang musika diba? Sa mga gimikan, kadalasan mga rhythm and blues o ang tinatawag na RnB. Syempre meron din namang mga classics pagdating sa ballroom.

8: Sa mga mall at mga enterprises, hindi nawawala ang malalaking stereo component sa labas ng pintuan. Pang-akit daw kasi iyon sa mga costumer. Mas malakas at mas sikat na kanta,mas kapansin-pansin kahit na sumasabog ang tunog.

9: Bahagi na rin ng porma ng tao ang musika. May mga hip hop na malalaking t-shirt ang porma at rap naman ang kanilang musika. May mga emo naman na nakaitim lagi, makakapal ang eyeliner at kung anu-ano pa. impluwensya na rin kasi ito ng mga bandang emo gaya na lang ng My Chemical Romance at Chicosci.

10: At syempre, hindi mawawala ang colonial mentality nating mga Pilipino lalo na’t pagdating sa musika. Gaya na lamang ang paggawa ng mga tagalized version o di kaya’y ang pagtangkilik natin ng mga banyaga na musika dahil kaakit-akit ang mga kumanta nito kahit na hindi natin alam ang kung ano nga ba talaga ang nais ihatid na mensahe noong kanta.

Ang musika nga naman, parte na ng buhay. Mula sa mga katutubo hanggang sa mga kabataan ng henerasyon, kahit saan pa man, hindi nawawala.

Pero may mabuti nga bang naidudulot ang musika?

Sa panliligaw siguro marami. Pero sa daloy ng buhay, pili lang talaga ang mga mabuting naidudulot ng musika. Gaya na lang ng mga praise and worship songs na nakapagpapatatag ng ating pananampalataya, at mga makabayan na kanta na pinagkakaisa ang mga Pilipino.

Ayon sa nakakarami, nakakarelax ang musika. Pero syempre depende na rin ito sa klase ng mga kanta at melody. Tulad na lamang ng Jazz o mga classics tulad nina Frank Sinatra, Nat King Cole, at Jose Marie Chan na luma na, swabeng-swabe pa rin .

Ayon naman sa mga eksperto, naaayon daw ang kabutihan ng musika sa pamamaraan ng pagtanaw at depende na rin sa pamamaraan ng pakikinig nito. Dapat raw na kung gagamit tayo ng earphones, pinakamatagal na ang anim na oras sapagkat nakakabingi ito kapag nasobrahan.
Isang eksperimento ang ginawa sa mga halaman gamit ang musika. Ang halaman A ay itinapat sa radyong alternative rock ang kanta. Ang halaman B naman ay itinapat sa radyong classical ang kanta. Makaraan ang limang oras, ang halaman A ay nalanta at ang halaman B ay nanatiling buhay. Iba talaga ang musika. Pwede rin pala itong deadly weapon.

Kung nakakasama ang ilang mga kanta, bakit nga ba ito nililikha at gustong-gusto ng masa?

Napapanahon kasi ang musika. Sa paglipas ng panahon, kasabay nito ang paglipas din ng mga mang-aawit at mga banda. Syempre kung ano din naman ang mga nasa uso, iyon na yung mga tinatangkilik ng nakarami. Epekto na rin ito sa mga mang-aawit kaya nalilikha ang mga kantang ito sapagkat ito ang bebenta sa masa.

Dahil na rin sa napapanahon na mga kanta, nagiging creative tayong mga Pinoy. Gumagawa tayo ng ating sariling bersyon na kadalasan nababatikos dahil sa nagkakaroon ito ng ibang kahulugan. Gaya na lamang ng “Banana” na taglish version ng kanta ni Akon. Iniba kasi ito nung umawit. Sa halip na tagalugin ang kanta, nilapatan na lamang niya ito ng katunog na salita na nahantong sa pagkakaroon ng double-meaning na binatikos ng simbahang katoliko.

May ilan namang mga kanta na parang papuri sa isang tao pero kung titingnan ang strong points nito, patriyarkal ito at lumalabas na negatibo pa nga dun sa sinasabing inalayan ng kanta. Tulad na lamang ang kanta ng Dagtang Lason na “Nagmahal ako ng Bakla.” Marami sa mga bakla ang nahumaling at na-flattered sa kantang ito, pero ayon sa isang bakla na napanood ko sa Rated K, sa kanyang pagsusuri, ang pinalalabas lang sa kantang iyon ay ang mga bakla ay pineperahan lang at taken for granted lang sila ng mga lalakeng niloko ng mga babae.

Kaya kung titignan natin, habang tumatagal, nawawala na ang mga magagandang musika. Iba pa rin talaga ang mga luma at mga classics. Pero dahil daw luma na, at wala na sa uso, korni na daw. Pero hindi lang talaga nakikita ang kagandahan ng mga musikang ito sapagkat lumalabas na ang iba’t ibang trends ng kanta. Parang porma at kultura na unti-unting nawawala ang halaga pag may dumating na mas bago.

Pero kung sunod sa uso lamang ang mga kanta, wala sanang mga revival ngayon. Pero kahit iyong mga revival naman na ito, classic nga pero may kanya-kanya rin naman bersyon kung paano nila ito inawit kaya nagiging modern na rin ito.

Biruin mo kung korni ang mga lumang musika, paano na lamang pagtanda natin e di korni na rin yung musikang gusto natin ngayon?